Aanpassing gratis haakpatroon fruit\groente netje

Kleurig, stevig en superlicht; het gehaakte fruit/groente netje is ideaal om (keer op keer en zonder afval!) meerdere appels, peren, mandarijnen, aardappelen, witlof en nog veel meer lekkers in af te wegen en mee naar huis te nemen. In aanvulling op mijn originele patroon heb ik nu een kleine (kleur)aanpassing doorgevoerd. Want door de bovenste rand en de hengels in een leuk, contrasterend kleurtje te haken is het netje (nog) gemakkelijker te vullen ;-).

Benodigdheden

2 bolletjes Durable (of ander héél dun) borduur/haak katoen in verschillende, gewenste kleuren.

Haaknaald nr. 20 én haaknaald nr. 2,5.

Veiligheidsspeld • Dunne (stompe) naald • Schaar.

  Durable borduur/haakkatoen is er in heel veel verschillende kleuren/tinten.

Met een hele la vol is het voor mij niet echt lastig om een leuke kleur-combinatie te maken ;-).

Voor je begint

Dit netje is bedoeld als vervanging voor die kleine, plastic 'hemdtasjes' bij de 

fruit/groente afdeling of op de markt. Uiteraard kunnen er ook andere boodschappen in, 

maar houd er rekening mee dat het netje niet ontworpen is als boodschappentas. 

Dan verwijs ik graag door naar het andere (gratis) haakpatroon: http://doemijmaaruiensoep.blogspot.nl/2014/02/gratis-haakpatroon-boodschappen-netje.html 

Je haakt met de vaste.

Als je het netje ziet, vraag je je misschien af welke steek er is gebruikt. 

Maar een nieuwe steek onder de knie krijgen is voor dit patroon echt niet nodig: 

je haakt het netje gewoon met de vaste! De truc ligt namelijk in het gebruik van 

een hele dikke haaknaald in combinatie met een heel dun draadje. 

Hierdoor krijg je losse, open gaten met weinig 'draadmassa'. 
Toegegeven: het is een beetje lastig haken, maar oefening baart kunst. 

En als je eenmaal een netje af hebt, kun je er heel lang plezier van hebben!

Haak niet te strak!

Belangrijk is (en ik spreek uit ervaring ;-)) dat je het netje niet te strak haakt.
Door zo los mogelijk te haken, ontstaan soepele, 'open' steken, waardoor het netje, 
als het klaar is), goed rekt en daardoor voldoende ruimte biedt voor je fruit/groente.

Haak doorlopend in een spiraal.

 Je haakt het netje in een spiraal. Je hoeft dus niet elke rij (toer) af te sluiten 
met een halve vaste en de nieuwe rij te beginnen met een beginlosse.

Even wennen.

Haken met een dunne draad in combinatie met een (zeer) dikke haaknaald is best 
even wennen. Door de grote steken kun je snel het overzicht van de steken kwijtraken.  
Gebruik daarom een veiligheidsspeld om telkens de eerste steek 
van een nieuwe rij mee te markeren. Zo heb je een beetje 'houvast'.

Het haakpatroon

Begin: Maak met de dikke haaknaald (nr. 20)
een magische ring en haak hiermee verder:

Rij 1: haak 6 vasten in de ring.

Rij 2: Haak in elke steek 2 vasten (deze rij telt 12 vasten).

Rij 3: Haak in elke steek een vaste, maar haak in elke tweede steek twee vasten.
(deze rij telt 18 vasten)

Rij 4: Haak in elke steek een vaste, maar haak in elke derde steek twee vasten.
(deze rij telt 24 vasten)
Vanwege het lastige haken met de grote, open steken, 
trek ik hier altijd pas de magische ring dicht.

 Rij 5 t/m 9: Haak in elke steek een vaste (elke rij telt 24 vasten).
 Wil je een nog groter netje? Haak dan bij deze stap meer rijen/toeren naar wens.
In plaats van de aangegeven 5 bijvoorbeeld 6 of 7 rijen/toeren. 

Rij 10: Haak in elke steek een vaste, maar haak elke derde en vierde steek samen.
(deze rij telt 18 vasten)

Rij 11: Haak in elke steek een vaste, maar haak elke tweede en derde steek samen.
(deze rij telt 12 vasten)

Tot slot: Haak een halve vaste in de eerste steek en hecht af.

Wissel nu van kleur én haaknaald 

(van haaknaald nr. 20 naar haaknaald nr. 2,5)

Rij 12: Haal de nieuwe kleur door een willekeurige bovenste steek, 

maak een beginlosse en haak 15 vasten in elke 

(grote) steek (je haakt dus als het ware óm de steek heen).

Sluit met een halve vaste in de eerste vaste.

Rij 13: *Haak een beginlosse en vervolgens een vaste in de volgende 45 steken.
Haak 100 lossen (dit wordt je eerste hengsel).
Sla 45 steken over en haak een vaste in de volgende steek.
Haak in elke volgende 45 steken een vaste.
Haak 100 lossen (dit wordt het tweede hengsel) en
sluit met een halve vaste in de eerste vaste.

Hecht af en werk losse draden netjes weg. 

Zorg ervoor dat je met de restdraad aan de onderkant de
dichtgetrokken magische ring (een aantal keer) goed vastmaakt!

Tips & Tricks

Stop een netje in je portemonnee, op deze manier heb je er altijd eentje bij 

de hand als je boodschappen gaat doen. Ook als dit onverwachts is ;-).

Is het netje (na verloop van tijd) toe aan een wasbeurt? Haal 'm dan door een sopje en spoel

goed uit onder de kraan. Of was het netje (in een wasnetje) in de wasmachine op 40 graden.

Heel veel succes!

Ondanks het kleine formaat en het minimale gewicht (slechts 6 gram), is het netje stevig en 

groot genoeg om er heel wat lekkers van de groente en fruitafdeling in kwijt te kunnen. 

Zo stop je er bijvoorbeeld 16 mandarijnen of 8 grote appels of 6 peren in.

Eenmaal tuis leeg je het netje en berg je 'm op voor de volgende keer. Geen afval dus! 

Meer handige patronen/tips? 

Kijk eens op mijn Pinterest Pagina  
of volg me op Facebook!

ijs zonder afval

De plastic doos kreeg ik van mijn moeder. Gevuld met heerlijke eigengemaakte koek bracht ze deze mee op een verjaardag. "Zo handig om dingen in te bewaren", zei ze. En inderdaad! De stevige, plastic doos heeft een mooi formaat; kan prima in de vriezer; sluit goed af en is ideaal voor.... je raadt het al... ijs! En met (maar liefst) drie ijssalons in de buurt, komt 'ie (vooral met heerlijke, zomerse dagen), maar wat handig van pas ;-)

Goed schoongemaakt gaat 'ie keer op keer mee naar de ijssalon.

Waar 'ie zonder problemen gevuld wordt met de lekkerste smaakjes!

Alleen een ijsje voor jezelf en/of onderweg? Neem dan een ijsje op een hoorntje! Scheelt weer een bakje én een plastic lepeltje. En heb jij ook kinderen die, stiekem, soms toch een lepeltje pakken om daar dan vervolgens hun hoorntje mee uit te lepelen? Bewaar deze dan en was ze thuis af. Zo heeft iedereen z'n eigen ijs-lepeltje die keer op keer gebruikt kan worden om het heerlijke, koude toetje mee op te eten.

Op de hoogte blijven?

Ik ben te volgen op Facebook of Pinterest.

Zero Plastic Week 2015

Knap toch, hoe mensen dat doen. Ondanks al mijn inspanningen en moeite (brood in katoenen zakken, vlees in eigen bakjes, netjes & katoenen zakjes/tassen altijd bij de hand), lukt het mij nog steeds niet om slechts één weckpotje (plastic) afval per jaar te produceren. Zelfs tijdens Zero Plastic Week kwam er toch nog wat plastic in huis. Mede door mij, maar (indirect en direct) voornamelijk door mijn kinderen. Hieronder een kort (week)overzicht waarom en waar het mis ging.

Maandag

Al mijn boodschappen (en dat waren er na het weekend heel wat) plastic vrij!

Helaas wel een kleine twijfel bij het strookje aan de bos wortelen.

 Dinsdag

Brood in katoenen (brood)zakken; bio-vlees in eigen bakjes; fruit in m'n netjes...

Resultaat: Zero Plastic!

Woensdag

Deze week liepen mijn twee kinderen de avondvierdaagse. Wegens tijdgebrek en 

omdat de suikervrije, biologische snoepjes van 'Snoepgoed' op waren, gaf ik ze 

een trek-koord-zakje en 5 euro om (voor hun samen en de hele week) schepsnoepjes te 

gaan kopen bij het Kruidvat. Helaas zagen ze nog heel wat andere lekkere dingen.

Donderdag

Helaas vindt mijn man een glaasje melk op zijn tijd nog steeds erg lekker. Maar dan liever

niet de rauwe melk in glazen fles. Ondanks de geplastificeerde binnenlaag, kies ik heel bewust 

voor een pak zonder plastic schenk-dop. En dat is tegenwoordig best een uitdaging!

De boekenbon voor een jarig neefje had ik, te laat bedacht, beter kunnen vervangen 

voor contant geld. Net zo goed te versturen en geen plastic afval...

Vrijdag

Yeah! I did it again...

Zaterdag

Boodschappen doen op de markt. Buffel mozzarella, pesto, turks brood, nootjes, 

groente & fruit en zelfs verse pasta.... alles ging prima mee in mijn eigen bakjes en zakjes. 

Van de notenboer kreeg mijn jongste dochter een stukje nougat. In plastic :-(.

Op de terugweg naar huis nog even WC papier gekocht. En ja, ik weet het; er zijn wasbare doekjes,
maar daar ben ik (en ik vrees ook de rest van mijn gezin ) nog lang niet aan toe...
Gelukkig is 'Danke Toiletpapier' wel gemaakt van 100% gerecycled papier en zijn er geen
bleekmiddelen en/of kleurstoffen aan toegevoegd. Toch weer wat beter voor het milieu.

Zondag

Het was een (door vele omstandigheden) drukke en intensieve week.

Vanuit een licht zelfmedelijden en frustratie deed ik twee dingen, die ik eigenlijk nooit doe.

1. boodschappen op zondag en 2. het kopen van pakjes drinken.

De vruchtensap in pakjes kocht ik voor mijn jongste dochter. Om mee te nemen op schoolreisje.
Naast de bidon met water, vind ik een beetje verwennerij op zo'n fijne, spannende dag wel zo leuk.
De deeg stempel van de Hema kocht ik voor mezelf. Na het zien van de foto bij het, te maken,
recept voor volkoren speltmeel koekjes, moest ik 'm gewoon hebben. Ik heb het niet vaak,
maar de verleiding om mezelf hiermee te verwennen was gewoon weg te groot.

En tot slot de lucifers. Vijf doosjes bij elkaar verpakt in een plastic laagje. Ik had 

ook kunnen kiezen voor één grote doos zónder plastic. Maar laat ik nu net één van de kleine 

doosjes nodig hebben voor een haakpatroon waar ik mee bezig ben voor de Haakbrigade...

Zo zie je maar weer. Zelfs met mijn beste intenties, blijkt het nog best lastig te zijn om plastic te voorkomen. Gelukkig heb ik ook weer heel veel plastic weten te voorkomen. En dat doe ik niet alleen in Zero Plastic Week! Het bewust weigeren van (plastic) verpakkingen is iets wat ik dagelijks doe. Maar soms maak ik andere keuzes. Voor mijn kinderen, mijn man of (heel af en toe) voor mijzelf. Omdat ik het soms best knap lastig vind, de teugels iets wilt laten vieren en vooral wil blijven genieten. Straks ga ik weer boodschappen doen. Met standaard een aantal netjes, bakjes en zakjes in mijn katoenen boodschappen tas!

Op de hoogte blijven?

Ik ben te volgen op Facebook of op Pinterest.

Recept: (zonnebloem)pittenpasta!

Met allerlei (in der loop der tijd) ontdekte adresjes, is het voor mij tegenwoordig niet echt moeilijk meer om onverpakt boodschappen te doen. Ik weet precies waar ik voor wat moet zijn en (beter nog) inmiddels is iedereen helemaal gewend en ingesteld aan 'die mevrouw met haar eigen zakjes en bakjes'.

Maar nu ik me probeer te houden aan een streng anti-hoofdpijn/migraine dieet en op zoek moet gaan naar andere, vervangende voedingsmiddelen, wordt het toch wat lastiger. Koffie, noten en chocolade zijn slechts enkele van de vele producten die ik (volgens het anti-hoofdpijn dieet) beter niet meer kan eten. Een fietstochtje naar 'De Nootzaak' zit er voor mij dus voorlopig niet meer in. Hoewel ik er laatst nog wel een pond (door het dieet goedgekeurde) zonnebloempitjes heb gekocht. In een plastic verpakking. Omdat ze de pitjes daar niet los verkopen.

Gelukkig kan ik, met de inhoud van dat ene zakje, zo'n 10 keer een glazen potje (her)vullen met m'n zelfgemaakte zonnebloempittenpasta. Die heerlijk smaakt op mijn brood en helemaal in lijn is met mijn dieet. Bovendien ontdekte ik net dat Korenmolen de Zandhaas wél (en ook nog eens eko) zonnebloempitten los verkoopt. Hoera! Probleem opgelost! Nu nog mijn steeds terugkerende hoofdpijn :-(.

Recept: Zonnebloempittenpasta

Dit lekkere recept vond ik hier op de website van 'VoedZo', 

maar heb het (naar mijn eigen smaak en dieetvoorschriften) ietsjes aangepast.

Benodigdheden:

• 50 gram zonnebloempitten • 3 eetlepels olijfolie (in plaats van 2 uit het oorspronkelijke 

recept; hierdoor wordt de pasta lekker smeuïg en beter smeerbaar) • 1/2 tot 1 teentje knoflook 

• beetje peper en (zee)zout (uit de molen) • verse bieslook • blender of keukenmachine • zeef.

1. Laat de zonnebloempitten een nacht weken in koud water.

2. Spoel ze de volgende dag (in een zeef) af en schud ze goed uit.

3. Snijd de knoflook in kleine stukjes.
 

4. Stop uitgelekte zonnebloempitten, olijfolie en stukje knoflook met een beetje
peper en zout in de blender/keukenmachine en maal tot een gladde massa.

5. Smeer de pasta op je brood en strooi er een beetje
(in kleine stukjes geknipte) verse bieslook over.

Eet smakelijk!

Voeg (naar wens) kruiden, olijven, ui...etc. toe om te variëren. 

Let dan wel op de nat/droog verhouding.

Naast dat het erg lekker (en gezond!) op de boterham is, kun je de
zonnebloempittenpasta ook maken als dip voor wat rauwkost.

 Bewaar de zonnebloempitten pasta in een (afgesloten) glazen potje in de koelkast. 

Vind je het leuk om op de hoogte te blijven? 

Ik ben te volgen via Facebook of Pinterest.

Gratis naaipatroon: van vierkante sjaal naar handig tasje!

"Vies lekker!" Dat zegt mijn moeder altijd, als ze iets eet wat ze heel erg lekker vindt, maar waarvan ze weet dat het eigenlijk niet zo gezond is. En zo heb ik dat nou met voorwerpen. Spullen die (in mijn ogen) zo over de top of extreem zijn, kan ik mooi vinden van lelijkheid. Mooi lelijk, dus. En dus ben ik super blij met al die out-dated, vierkante 'oma-sjaaltjes'. Vooral nu ik er zulke leuke, handige en plastic besparende tasjes van weet te maken!

 Benodigdheden:

Een vierkante sjaal • 2 knopen met grote gaatjes 

Lint/veter/gehaakt koordje/wat dikker touw (van ± 135 cm lang)

Schaar • Naaimachine en garen • Strijkijzer
Veiligheidsspeld (om het lint/touw door de tunnels te halen).

Scroll naar beneden en je vindt de werkbeschrijving (het patroon). 
Aan te raden is om deze te downloaden en uit te printen.

Voor je begint: 

Hoe groter de gaten in de knopen; hoe breder lint je kunt gebruiken. Ik gebruikte een aantal
prachtige, houten knopen met grote gaten, waardoor ik (als lint) 'jurkjes-ceintuurs' kon gebruiken.

Zijn de gaatjes in de knopen wat kleiner? Kies dan voor iets dunners.
Bijvoorbeeld een gehaakte katoenen sliert; een (oude) veter of een smal, stevig lintje.

Knopen met grote gaten en een breder lint gevonden? Houd dan rekening met het feit
dat het lint nog wel door de tunnel moet kunnen. Pas het patroon indien nodig iets aan,
door alle puntjes eerst 2 x 1,5 cm om te slaan en daarna alle randen 3 cm.

 Het patroon
(om te downloaden en uit te printen) 

De knopen zorgen voor 
een mooi 'open & sluit systeem':

Schuif de knopen naar elkaar toe en het tasje is dicht.

Schuif je de knopen van elkaar af, dan is de opening wijder te 
maken en kun je je spulletjes/boodschappen in het tasje stoppen.

Om vervolgens het tasje weer dicht te maken, 
door de knopen naar elkaar toe te schuiven.

Klaar voor gebruik!

Note: Ik heb mijn best gedaan om een zo duidelijk mogelijk patroon uit te schrijven/tekenen, 
mochten er toch nog onduidelijkheden/foutjes in zitten, dan hoor ik het graag!
 

Meer weten over mijn JUTTUR tassen project? Kijk dan eens hier.

 Op de hoogte blijven van mijn volgende (plastic) afvalbesparende patronen/tips/actie's?

Volg me dan op Facebook of kijk eens op mijn Pinterest pagina!

Zilver 'poetsen' met Baking Soda

Over een paar dagen wordt mijn oudste dochter 12 jaar. Terwijl zij ongeduldig de dagen telt, ben ik al druk bezig met alle nodige feest-voorbereidingen: partijtje organiseren, vrienden en familie uitnodigen, lekkere taart-recepten uitzoeken, boodschappenlijstje schrijven, traktatie maken... Zoals alle ouders wel herkennen; een erg leuke, maar drukke periode. Stiekem dus best wel fijn; die super-zilver-schoonmaak-tip op Pinterest. Niet alleen waren m'n bruin uitgeslagen zilveren gebaksvorkjes binnen 20 minuten en zonder chemische middelen weer blinkend schoon; ook kon ik ondertussen mooi mijn was ophangen. Twee vliegen in één klap dus. En dat is best lekker in deze drukke dagen ;-)

Note: Persoonlijk ben ik erg enthousiast over deze schoonmaakmethode, maar voordat je zelf 

aan de slag gaat, is het verstandig om eerst even de waarschuwing helemaal onderaan te lezen.

 Zilver 'poetsen' met Baking Soda.

 Benodigdheden:

Stuk aluminum folie • Baking Soda • keukenzout • kokend water • glazen, platte ovenschaal 
droge (zachte) katoenen doek (ik gebruikte een stuk hydrofiel doek).

Stap 1

Verkreukel een stuk aluminium folie en leg deze in de glazen, platte ovenschaal.

Plaats hierop het zilverwerk.

Stap 2

Strooi wat keukenzout en een flinke laag Baking Soda over het zilverwerk en giet
hier vervolgens kokend water over. Schrik niet; er gebeurt meteen van alles.
Niet alleen gaat het mengsel borrelen; ook ontstaat er een vieze, naar zwavel ruikende, damp.
Dit is een goed teken; het betekent dat de viezigheid/aanslag van het zilver loskomt. 

 Stap 3

Zodra de aanslag verdwijnt kun je het zilverwerk (voorzichtig; want het water kan nog heet zijn)
uit het badje halen. In het mijn geval liet ik de vorkjes ± 10 minuten in het badje liggen.

Stap 4

Spoel het zilverwerk goed af onder lauw water en wrijf met de droge doek schoon en droog.

 En zo verander je je zilverwerk, in no time, van dit:

 .... naar dit:

 LET OP!

Pas op met verzilverde objecten. Laat deze niet te lang in het badje liggen, want dan kan het zilveren laagje loslaten. En dat is natuurlijk nou net NIET de bedoeling. Ook ornamenten (zoals mooie steentjes, emaille etc...) kunnen (bij te lang weken) loslaten of enige schade ondervinden. Zo bleek één emaille bloemetjes op een vorkje toch ietwat aangetast te zijn in het badje. 

Gezien de vele, enthousiaste pins op Pinterest (zie hier) denk ik dat (als je goed oplet 
op wat en hoelang je in het baking soda badje stopt) er niet zo heel veel kwaad kan, 
maar een gewaarschuwd mens telt voor twee, vandaar de bovenstaande waarschuwingen.

Het meest linker bloemetje was voor het badje een stuk witter. Gelukkig is de rest nog prima.

  

Meer handige patronen/tips? 

Kijk eens op mijn Pinterest Pagina of volg me op Facebook!

Hoera! Gewonnen... of toch niet?

Ik geef het toe; ook ik speel al enige jaren mee met de Nationale Postcode Loterij Show. Heb wel eens getwijfeld om op te zeggen, maar de 'angst' dat mijn buren straks (mogelijk) een feestje staan te vieren en ik niet, heeft me daar nog altijd van weerhouden. Nu kun je bij dit 'wat-jij-hebt-wil-ik-ook' gevoel al zeer je bedenkingen hebben, maar momenteel ervaar ik een ander dilemma.

Met mijn loten schijn ik, in de trekking van februari, twee 'verwenpakketten' van Dove te hebben gewonnen. Joehoe.... maar wacht eens even... de shampoo en douchecrème zitten in een plastic flacon... en laat ik nu net dit soort verpakkingen zoveel mogelijk proberen te voorkomen. Met een shampoo bar van Lush; navul-douchecrème van Ecover en zelfgemaakte 'watten'schijfjes in combinatie met amandelolie red ik het prima én afvalloos in de badkamer! In principe heb ik dat Dove verwenpakket dus helemaal niet nodig. Maar ja, ik heb het wel gewonnen...

En daar wringt de schoen. Want hoever ben ik bereid mijn (anti-plastic) principes overboord te zetten voor mijn eigen 'gewin'? En waar ligt de grens? Want waarom koop ik (weliswaar zéér zelden) een paar kant en klaar pizza als ik een drukke week heb gehad en even echt geen puf heb om ze zelf te maken? En waarom doe ik wel heel veel moeite om verpakkingsloos mijn boodschappen te doen, maar neem ik, tegelijkertijd, ook dankbaar de spaarzegeltjes aan van desbetreffende winkels? En zo kocht ik laatst een guimpe haaknaald, die niet alleen verpakt zat in een plastic venstertje, maar ook nog eens plastic onderdelen bevat. Het lijkt erop dat eigen belang (of die van mijn gezin) soms lastig te overrulen is.

Op de (gelukkig veel vaker voorkomende) momenten dat ik wel duidelijk voor mijn principes kies en iets weiger, word ik soms raar aangekeken. "Maar mevrouw; het is gratis". Schijnbaar ook een zeer belangrijk en bepalend criterium... Maar bij de bakker wil ik juist liever géén plastic broodzak met oranje sluit-clips (neem niet voor niets mijn eigen, katoenen broodzakken mee); ook al loop ik hierdoor de kans mis om een mooie fiets te winnen. En dat ik dat gratis (plastic) bakje bonbons in een winkel weigerde, was niet om onbeleefd of ondankbaar te zijn; ik wil het gewoon liever niet.

Uiteindelijk heb ik besloten om de verwenpakketten niet op te halen. De vraag die ik mezelf stelde of ik de producten zou kopen als ze me niet gratis aangeboden zouden worden, gaf de doorslag: NEE! Mijn eigen gewin verliest het, in dit geval, van mijn principes. En dat voelt goed! Ook al besef ik heel goed dat het weigeren van die twee pakketjes de plastic soep echt niet minder maakt; ik heb een bewuste keuze gemaakt en ben er van overtuigd dat dát uiteindelijk wel een verschil kan maken. Nu nog even goed nadenken over mijn (verdere) deelname aan de postcode loterij ;-)

Op de hoogte blijven? Ik ben te volgen op Facebook of Pinterest.