It takes two

Gisteravond bezocht ik een bijeenkomst over (het einde van) zwerfafval in Pakhuis de Zwijger te Amsterdam. Waar door diverse sprekers middels verschillende invalshoeken de problematiek en eventuele oplossingen/innovaties werden aangestipt. Interessant, maar persoonlijk vond ik de nadruk (te)veel liggen op opruimen en recyclen. In mijn ogen 'symptoombestrijding' van het daadwerkelijke probleem. De bron wordt hiermee niet aangepakt. Natuurlijk super dat er van afval een koffiezetapparaat wordt gemaakt. Maar ook dat levert weer afval op (koffiecups, verpakking). En dan heb ik het nog niet eens over wat er allemaal voor nodig is om zoiets tot stand te brengen: afval verzamelen; scheiden, (chemisch) wassen  sorteren, verwerken en omzetten tot granulaat, produceren, verpakken, vervoeren. Niet voor niets dat 'recycle' pas als vierde stap staat in het Zero Waste stappenplan.

1. refuse
2. reduce
3. reuse (+repair)
4. recycle
5. rot

Recyclen is mooi. Maar pas als eind van de schakel. Als het dus echt niet anders kan.

Maar ik besef heel goed dat het (zwerf)afval een zeer groot en complex probleem is. Juist in deze tijd en snelle (consumptie)maatschappij is dit niet zo simpel op te lossen. Er spelen zoveel factoren mee! Voor zowel de producent als de consument. En bij wie ligt nu eigenlijk de verantwoordelijkheid? Bij de producent die alles op de markt brengt of bij de consument, die alles gretig en onbewust blijft afnemen? Vraag en aanbod. Kip en ei. Ik blijf het een lastige kwestie vinden.

Neem nu bijvoorbeeld Starbucks. Het is natuurlijk heel erg gemakkelijk om de schuldige vinger naar dit bedrijf te wijzen, maar zolang wij massaal en onnadenkend hun koffie uit de Single Use bekers met plastic deksels blijven kopen (om deze dan vervolgens na 2 minuten weer weg te gooien), houden wij ook iets in stand. 

Ik denk dan ook dat de verandering van beide kanten moet komen. Dat wij, als consument, bewust(er) moeten kijken naar ons consumptiegedrag (met het oog op het Zero Waste stappenplan). Maar dat óók de producent zijn verantwoordelijkheid moet nemen. Door minder en duurzamere producten/verpakkingen aan te bieden. We moeten elkaar toch echt helpen om het anders te kunnen doen!

 

Eén van de sprekers in het Pakhuis was Dirk Groot alias de Zwerfinator. Hij is voor mij een geweldig en prachtig voorbeeld van een 'brug' tussen de consument en de producent. Hij raapt zwerfafval, brengt het in kaart en confronteert de producent ermee. Dit heeft al tot geweldige resultaten gezorgd. Verpakkingen worden aangepast en producten worden uit het schap gehaald. Daarnaast maakt hij consument bewust en actief. Geweldig!

Ook de volle zaal en de enthousiaste jongen die naast me zat gaven me hoop. Na afloop bleef ik nog even met hem napraten. Hij vertelde mij dat hij zijn best deed om minder plastic verpakkingen te kopen. Spontaan bood ik hem drie gratis (fruit/groente)netjes aan. 

 

Zo ging ik aan het eind van de avond toch weer enigszins positief terug naar huis. 

Beseffende dat het probleem niet één, twee, drie is opgelost. Maar er wordt aan gewerkt!

Meer inspiratie en tips?

  Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest.

Van waardeloos naar waardevol

Al jaren raap ik zwerfafval. Om het uit de plastic soep te houden en het te gebruiken als grondstof voor mijn 'What a Waste! werken. Hiermee probeer ik bewustzijn te creëren en wil ik laten zien dat afval een waardevolle grondstof is. Met de absolute potentie om er weer iets moois/anders van te maken. Vanmiddag is de opening van 'Material Experience'. Een tentoonstelling bij Juttersgeluk in Zandvoort tijdens de Kunstlijn in Haarlem. En daar mag ik, met trots, vijf van mijn laatste What a Waste! werken tonen. Naast het werk van Merel Slootheer (sieraden), Ap Esenbrink (objecten van afgedankt plastic) en Daniel Maissan (foto's), is er ook meer te zien van en over Juttersgeluk. Zo mooi hoe verschillende disciplines en technieken samenkomen en laten zien hoeveel je kunt doen met ogenschijnlijk 'waardeloos' materiaal. Trots!

Nieuwsgierig naar mijn What a Waste! werken?

Kijk dan eens hier.

Op de hoogte blijven? 

Ik ben te volgen via Facebook of Pinterest.

Water

Bij het maken van mijn vorige werkstukken, waren er twee dingen die mij bezighielden. Eén: kan ik niet iets anders/beters verzinnen als alternatief voor de (tot nu toe) gekochte MDF ondergrond? Iets wat beter aansluit bij de gebruikte sPETters*? Dus dat het 'doek' óók uit zwerfafval bestaat. Of in ieder geval iets wat hergebruikt is? En twee: zou een meer figuratieve afbeelding ook te realiseren zijn met m'n sPETters*? Persoonlijk houd ik erg van abstract, maar zou een 'plaatje' misschien ook kunnen werken?       

* sPETters zijn kleine stukjes (zwerf)PETflesjes die ik van straat heb geraapt en geshredderd.

Geloof het of niet, maar social media bracht de uitkomst. Want daar las ik een bericht van Daniëlle. Een lieve juf van de crèche waar mijn kinderen (lang geleden) naar toe gingen. Ik volg haar al een tijdje via Facebook. Zo lees ik daar haar mooie gedichten, genoot ik mee van haar bruiloft op Curaçao en zag ik de foto van haar vuurkorf voorbij komen. Die, vanwege het huwelijkskado van de buren, nu overbodig bleek te zijn. En laat ik nu een heel schattig caravannetje hebben waar die prima bij past ;-).

Na wat heen er weer contact, mocht ik 'm komen ophalen. Superblij met mijn 'nieuwe' aanwinst besloot ik wat voor haar te maken. Niet alleen als dank, maar meer nog omdat ik zo geïnspireerd was door haar zelf geschreven huwelijksgeloften. Waar 'water' een prachtige metafoor gaf aan haar gevoelens. Dus maakte ik dit werkstuk. Van een stuk (op het strand geraapt) drijfhout. Met sPETters van geraapte waterflesjes. Gegoten in een Yin Yang afbeelding, waar je zomaar ook twee druppels water in kunt zien.

Dus dank, Danielle! Voor al je lieve en fijne zorg destijds voor mijn dochters. Maar ook nu voor je mooie gedichten en inspiratie. Ik hoop dat jij en je man een prachtige toekomst voor jullie hebben liggen en dat alles in de juiste richting mag blijven stromen!

Water 

Formaat: 55 x 40 cm

Yin Yang. Of twee druppels water?

sPETters van water(zwerf)flesjes.

Leuk om op de hoogte blijven?

Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest.

Zero Waste

Dankzij het prachtige werk van een bijzonder en dierbaar familielid, ben ik jaren geleden in contact gekomen met de 'Zero' kunststroming. Gegrepen door de prachtige, verstilde objecten en filosofie daarachter, begon ik ook met het maken van monochromen. In die tijd nog niet verpakkingsvrij actief, dus met (rest)afval uit eigen huis, tuin en keuken. Zo maakte ik mijn eerste monochroom van broodsluitclips. Gevolgd door een werkstuk opgebouwd uit vele punaises. Oorspronkelijk wit, maar door de jaren heen sterk verkleurd. Wat (voor mij) weer een prachtige nieuwe dimensie aan het stuk heeft gegeven.

Na behoorlijk lang sparen en met enthousiaste spaarhulp van anderen heb ik vorige maand een ander werkstuk kunnen afronden. Ruim 1500 waxine-licht-lont-houdertjes vormen samen 'Burn(t) out'. De werking van het licht; de 'herhaling'.... ik vind het (al zeg ik het zelf ;-)) prachtig en geniet dan ook enorm van het maken en het kijken naar dit object.

Afgelopen maand werkte ik aan een nieuw stuk. Dit keer letterlijk gebaseerd op mijn inspiratiebron en zwerfafval. Het stuk heet dan ook 'Zero Waste' en is opgebouwd uit (na oud en nieuwe geraapt) vuurwerkafval. Zogenaamde Knetterballen. Ik wijdde er al eerder dit blogberichtje aan. Gisteren ronde ik het werk af en nu staat het in onze woonkamer. Ben blij!

voorkant - zijkant - achterkant

Het geeft mij heel veel voldoening om 'afval' op deze manier in een nieuwe vorm te kunnen gieten. Om zo te laten zien dat alles grondstof is. En de potentie heeft om weer iets nieuws, moois en waardevols te worden. Met grote dank aan Bab. Die mij dit heeft laten zien en geleerd. Still being remembered & loved 💛

 

Vind je het leuk om op de hoogte te blijven?

Ik ben te volgen via Facebook: facebook.com/doemijmaaruiensoep

Van het één naar het ander...

Zo'n twee jaar geleden kwamen er ruim 200 statushouders (vluchtelingen met een verblijfsvergunning) in ons dorp wonen. Tijdelijk in een voormalig klooster; in afwachting van gezinshereniging en een eigen woonplek. Na de nodige hulp bij de het klaarmaken van de ruimtes was ik hier ook op creatief vlak actief als vrijwilliger. Samen met een vriendin creëerden wij een gezellige ruimte, waar we wekelijks een creatieve middag organiseerde. Voor jong en oud. Met als doel om de mensen even een klein momentje van gezelligheid en afleiding te geven én ze iets leuks te laten maken voor hun kamer. In de hoop dat hun nieuwe, voorlopige 'huis' wat meer als een thuis voor ze zou gaan voelen. Zo maakten we samen o.a. mooie muurversieringen, toilettasjes, bloemenvaasjes, servetten, sfeerlichtjes en nog veel meer.... Alles om zelf naar eigen wens te maken en gratis mee te nemen. Van voornamelijk (rest)materialen die gedoneerd waren door vele gulle gevers uit de omgeving.

Soms liep niet alles geheel zoals verwacht; het cultuur- en taalverschil maakte het uitleggen van een nieuw 'knutselproject' zo nu en dan best wel wat lastig. Maar vrijwel altijd werden de projecten snel opgepikt en werden er de mooiste objecten gemaakt. En borduren was altijd een succes! Dat bracht mij op het volgende idee: een jute zakje; gevuld met wat houtsnippers en etherische olie. Versierd met wat leuke borduur steekjes wordt het een schattig geurzakje.

Of het een onbekend attribuut was of gewoon niet gewenst; ik weet het niet. Maar helaas leek hier niet echt veel interesse voor te zijn. Onder het mom van volgende keer beter, legden we de jute stof en het borduurgaren aan het eind van de middag dan ook weer netjes terug in de kast. "Dat komt vast wel weer te pas voor een ander project". Maar wat te doen met de (door mij gekochte) zak met houtsnippers? Gelukkig bleek daar na een tijdje ook een mooie oplossing voor te zijn.

Na een leuk en bijzonder, maar ook intensief jaar heb ik (vanwege wat persoonlijke omstandigheden) besloten om even een stapje terug te doen. Gelukkig zet mijn vriendin zet de knutselmiddagen nog met veel enthousiasme en betrokkenheid voort. Met de hulp van meerdere, lieve vrijwilligers zal zij ongetwijfeld nog voor heel veel gezellige knutselmiddagen zorgen. Fijn! Ikzelf doe het eventjes wat rustiger aan, maar het bloed kruipt natuurlijk waar het niet gaan kan ;-). Weliswaar een tandje lager, maar wederom vrijwillig, zet ik me op dit moment in voor een ander goed doel; haken en breien voor de mensen in Moldavië. Elke maandagmiddag sluit ik me aan bij een groepje fantastische dames. Om samen gezellig twee uurtjes te haken/breien aan warme dekens. Maar ook mutsen, sjaals en tochtstrippen worden hier met veel aandacht en liefde gemaakt. Wederom van gedoneerd materiaal, wat met veel dankbaarheid en respect verwerkt wordt tot vele nuttige en mooie resultaten. En laat nu die zak met houtsnippers nu zomaar ook opeens heel erg goed van pas komen!

Van wat overgebleven stof naaide ik een aantal slurven. Deze vulde ik met de houtsnippers en nam dit alles mee naar de maandag-middag-brei-club. Daar gingen ze in de mouw van een gedoneerde, niet afgemaakte trui en werd er een fantastische leuke tocht(vis)strip van gemaakt. Helemaal van restmateriaal. Geweldig!

Van de zak in de slurf...

Zo gemaakt en super effectief!

Nu nog iets moois van maken...

TADA.... een geweldige tocht(vis)strip!

Nu de snippers een goede functie hadden gevonden, bleef alleen nog de plastic verpakking over. Maar daar had ik ook al snel een goede invulling voor. Op basis van het tas-van-een-rijstzak-patroon, naaide ik er een vrolijke tas van. Deze vulde ik met een aantal restbolletjes garen die ik nog had liggen en bracht 'm naar drie hele lieve en creatieve meisjes. Kunnen zij ook weer mooie dingen maken!

Van verpakkingsmateriaal naar superschattige tas ;-)

En zo heeft iets, waarvan ik in eerste instantie niet wist wat ik er mee aanmoest, toch weer een aantal goede bestemmingen gekregen! En is al het 'afval' verwerkt tot nuttige en gewenste objecten. Vanmiddag ga ik weer naar de breiclub. En neem ik mijn 'proeflap' garen en (repen) oude spijkerbroeken mee. Het kan nog van alles worden; een sprei, vloerkleed of tas. Maar hoe dan ook; we zorgen er samen voor dat het allemaal weer op een nieuwe en goede plek terecht komt.

Stokjes haken en repen van een kapotte spijkerbroek erdoor weven...

En de restjes worden vulling...

Vind je het leuk om op de hoogte te blijven?

Ik ben te volgen op Facebook: 

facebook.com/doemijmaaruiensoep

Beach Clean Up 11 april 2016

Zondagmorgen. Een ochtend bij uitstek om eens heerlijk uit te slapen en rustig aan te doen. Maar niet als het zo'n mooi weer is. En zeker niet als je een Beach Clean Up afspraak hebt staan met Greenpeace Regio Groep Haarlem. Dus zat ik vanochtend al aan een (voor zondagse begrippen) redelijk vroeg ontbijt. Nog niet helemaal uitgerust van een drukke, intensieve week twijfelde ik of ik mijn man zou vragen of hij mij met de auto naar het strand wou brengen. Dan hoefde ik die zes kilometer niet te fietsen. Maar gelukkig kwam ik snel tot inzicht en stapte ik gewoon op mijn fietsje richting het strand. Een goede keuze; de zon en het milde windje zorgde ervoor dat ik fris en wakker bij de, al aanwezige, overige 'strandschoonmakers' aankwam. Stuk voor stuk enthousiaste vrijwilligers, o.a. uit Houten, Amersfoort, Den Bosch en Leeuwarden(!). Over vroeg opstaan en een stuk reizen gesproken!

Het was een heerlijke ochtend. Met prachtig weer; fijne, (zeer) gemotiveerde mensen en een 'buit' van 72,1 kg! Daarnaast heb ik mijn dosis frisse (zee)lucht; vitamine D en work-out ook weer binnen. Niet slecht dus, voor een zondagochtend ;-).

 Dit 'schattige' hoedje verdween niet in de vuilniszak, 

maar ging met Marnie mee voor Juttersgeluk!

Naast wietzakjes vonden we o.a. ook een heroïnespuit en een (gebruikte) condoom. 

Je kind zal het maar vinden :-((( Blij met onze prikstok en handschoenen!

Op een container lagen verschillende (lege) zakjes chips. Een paar behulpzame, 

spelende kinderen gooiden ze naar beneden, zodat wij ze netjes konden opruimen. Dank!

Bizar. Weer een ui gevonden op het strand. 

Zou iemand weten dat ik zo van uiensoep houd ;-)?

"Kijk daar ligt nog meer plastic!"

Groene (plastic) blaadjes op het strand. Het moet niet gekker worden...

Een kloddertje rouge hier....

 Naast al onze 'bijzondere' vondsten lag 

het strand ook deze keer weer vol met 'the usual':

Ballonnen en ballonsliertjes...

Strandspeeltjes...

... en heel veel ander plastic!

 Vind je het leuk om op de hoogte blijven van mijn 

volgende actie's, (gratis en afvalbesparende) patronen, tips, ideetjes 

en/of recepten? Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest!

Langs de randweg

Ik besef dat de industrie het vrijwel onmogelijk maakt, maar zolang wij als consument niet op een verantwoorde, bewuste manier om kunnen gaan met al dat plastic, blijf ik rapen!

De score van vandaag (op een afstand van slechts 650 m): 14 plastic drinkflesjes; 22 plastic zakjes en 5 diverse plastic artikelen.

Shocking!

Het Pretoriaplein in Haarlem. Ongeveer een 20 x 30 m plein met voetbalveldje, klimtoestellen en wat boompjes. Keurig met afvalbakjes. Eerst dacht ik nog dat er eentje was omgevallen o.i.d., want zoveel troep op straat; dat kan gewoon toch niet waar zijn?

In hooguit 10 minuten tijd had ik een 'raap-score' van 28 blikjes en 19 plastic flesjes. Vreselijk! Vooral omdat, gezien de soort blikjes en flesjes (voornamelijk energy drankjes) ik toch sterk vermoed dat het hier niet om een omgevallen prullenbak gaat, maar dat hier sprake is van achteloos, schandalig en zeer asociaal gedrag van een groep jongeren. Maakt me moedeloos, want hoe deze te bereiken?