Van waardeloos naar waardevol

Al jaren raap ik zwerfafval. Om het uit de plastic soep te houden en het te gebruiken als grondstof voor mijn 'What a Waste! werken. Hiermee probeer ik bewustzijn te creëren en wil ik laten zien dat afval een waardevolle grondstof is. Met de absolute potentie om er weer iets moois/anders van te maken. Vanmiddag is de opening van 'Material Experience'. Een tentoonstelling bij Juttersgeluk in Zandvoort tijdens de Kunstlijn in Haarlem. En daar mag ik, met trots, vijf van mijn laatste What a Waste! werken tonen. Naast het werk van Merel Slootheer (sieraden), Ap Esenbrink (objecten van afgedankt plastic) en Daniel Maissan (foto's), is er ook meer te zien van en over Juttersgeluk. Zo mooi hoe verschillende disciplines en technieken samenkomen en laten zien hoeveel je kunt doen met ogenschijnlijk 'waardeloos' materiaal. Trots!

Nieuwsgierig naar mijn What a Waste! werken?

Kijk dan eens hier.

Op de hoogte blijven? 

Ik ben te volgen via Facebook of Pinterest.

Eat this!

Tegenwoordig zijn er steeds vaker filmpjes te zien en berichten te lezen over dieren die (vermoedelijk) zijn gestorven door plastic in hun maag. Dolfijnen, potvissen, vogels, koeien... Ik word er altijd enorm verdrietig van. En ook boos. Om wat wij, als mens, deze onschuldige wezens aandoen. De natuur die zo mooi in balans is, verstoren wij op dramatische manier met onze massaconsumptie, onverschilligheid en gedrag. Intens verdrietig.

Maar niet alleen verdwijnt er plastic in de magen van steeds meer dieren om ons heen; uit studies komt naar voren dat het ook via onze mond naar binnen gaat. Miniscule stukjes microplastic komen (door verwering van plastic zwerfafval of vanuit verzorgingsproducten zoals scrubs e.d.) terecht in het milieu. En daarmee ook in onze voedselketen. Waardoor het uiteindelijk gewoon weer op ons bordje terecht komt. Welke gevolgen dat voor ons heeft, is nog onduidelijk. Maar gezond zal het in géén geval zijn. Dus vandaar mijn laatste 'What a Waste' werk. Gemaakt van lege, van straat geraapte kauwgomverpakkingen en PET flesjes. Om de boodschap luid en duidelijk over te brengen; Plastic op de grond, komt uiteindelijk in de mond.

Eat this! 

Geraapte, lege kauwgomverpakkingen en (geshredderde) PET flesjes zijn de ingrediënten voor mijn laatste werk.

Klein, kleiner, kleinst...

Meer 'What a Waste' werk vind je hier.

Ik ben ook te volgen via Facebook.

Water

Bij het maken van mijn vorige werkstukken, waren er twee dingen die mij bezighielden. Eén: kan ik niet iets anders/beters verzinnen als alternatief voor de (tot nu toe) gekochte MDF ondergrond? Iets wat beter aansluit bij de gebruikte sPETters*? Dus dat het 'doek' óók uit zwerfafval bestaat. Of in ieder geval iets wat hergebruikt is? En twee: zou een meer figuratieve afbeelding ook te realiseren zijn met m'n sPETters*? Persoonlijk houd ik erg van abstract, maar zou een 'plaatje' misschien ook kunnen werken?       

* sPETters zijn kleine stukjes (zwerf)PETflesjes die ik van straat heb geraapt en geshredderd.

Geloof het of niet, maar social media bracht de uitkomst. Want daar las ik een bericht van Daniëlle. Een lieve juf van de crèche waar mijn kinderen (lang geleden) naar toe gingen. Ik volg haar al een tijdje via Facebook. Zo lees ik daar haar mooie gedichten, genoot ik mee van haar bruiloft op Curaçao en zag ik de foto van haar vuurkorf voorbij komen. Die, vanwege het huwelijkskado van de buren, nu overbodig bleek te zijn. En laat ik nu een heel schattig caravannetje hebben waar die prima bij past ;-).

Na wat heen er weer contact, mocht ik 'm komen ophalen. Superblij met mijn 'nieuwe' aanwinst besloot ik wat voor haar te maken. Niet alleen als dank, maar meer nog omdat ik zo geïnspireerd was door haar zelf geschreven huwelijksgeloften. Waar 'water' een prachtige metafoor gaf aan haar gevoelens. Dus maakte ik dit werkstuk. Van een stuk (op het strand geraapt) drijfhout. Met sPETters van geraapte waterflesjes. Gegoten in een Yin Yang afbeelding, waar je zomaar ook twee druppels water in kunt zien.

Dus dank, Danielle! Voor al je lieve en fijne zorg destijds voor mijn dochters. Maar ook nu voor je mooie gedichten en inspiratie. Ik hoop dat jij en je man een prachtige toekomst voor jullie hebben liggen en dat alles in de juiste richting mag blijven stromen!

Water 

Formaat: 55 x 40 cm

Yin Yang. Of twee druppels water?

sPETters van water(zwerf)flesjes.

Leuk om op de hoogte blijven?

Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest.

Fifty-Fifty

In eerste instantie dacht ik; dat doe ik wel eventjes. Maar na de eerste 250 sPETters* ging ik langzaam aan beseffen dat ook dit werkstuk de nodige tijd zou vergen ;-). Op twee borden van elk 50 x 50 cm moesten tenslotte niet een paar honderd, maar (maar liefst) 1968 sPETters komen! Want dat is namelijk het geboorte jaar van mijn schoonzus. Voor wie ik dit tweeluik, als verjaardagskado, heb gemaakt. Ik hoef je nu dus niet meer te vertellen hoe oud ze is geworden. De titel en het formaat van de twee vierkanten geven het ook al weg ;-).

* sPETters zijn kleine stukjes van zwerf (pet)flesjes die ik van straat heb geraapt, schoongemaakt en geshredderd.

Fifty-Fifty

Ondanks alle uren precisie werk, was het maken van dit werkstuk 

erg leuk en voldoening gevend. Elk gebruikt sPETtertje kreeg weer 'nut'. 

Van waardeloos afval, naar waardevol object. 

 

Ik heb nog een flink aantal gekleurde sPETters over.

Verheug me nu al op het maken van het volgende werkstuk ;-).

Leuk om op de hoogte blijven?

Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest.

Een werkstuk met sPETters

Helaas staat de Shredder die ik samen met mijn vader bouwde al een tijdje 'ontmanteld' in mijn schuurtje. Bij de opstartfase zijn er een aantal dingen niet helemaal goed gegaan, waardoor er nu een reparatie nodig is. Naast alle overige 'kinderziektes' vraagt dit de nodige aandacht, geld en tijd. Ik hoop er binnenkort naar te kunnen kijken en hem snel weer actief te krijgen.

Ondertussen heb ik de afgelopen maand niet stil gezeten en ben ik aan de slag gegaan met de (in de opstartfase) geshredderde stukjes plastic. sPETters noem ik deze. Aangezien ze het (geshredderde) product van mijn (van straat geraapte) PET flesjes zijn. Ik heb ze in alle kleuren. Rood, transparant, lichtblauw, paars... Mooie kleuren en ideaal om mee te 'verven'. sPETters dus. Van plastic zwerfafval.

Met voldoende frisgroene sPETters in huis en de nodige, in het fotomuseum van Den Haag opgedane, inspiratie moest ik alleen nog zorgen voor héél veel spelden en een geschikte ondergrond. De spelden vond ik op Marktplaats. De hardboardplaat bij de Karwei (daar moet ik toch eens een beter alternatief voor vinden). Na weken prikken en voorzichtig vast timmeren van 1521 sPETters, hangt het werkstuk nu boven mijn eettafel. Tevreden!

Materiaal klaar? Starten maar!

Het begint al wat te worden. En kijk die mooie schaduw!!!

Het laatste rijtje...

En klaar!

Het licht zorgt voor een prachtig effect!

Vanaf de zijkant.

Blij!

Benieuw naar mijn andere/volgende werkstukken van zwerfafval?

Je vindt ze op deze pagina of zijn te volgen via Facebook.