Van het één naar het ander...

Zo'n twee jaar geleden kwamen er ruim 200 statushouders (vluchtelingen met een verblijfsvergunning) in ons dorp wonen. Tijdelijk in een voormalig klooster; in afwachting van gezinshereniging en een eigen woonplek. Na de nodige hulp bij de het klaarmaken van de ruimtes was ik hier ook op creatief vlak actief als vrijwilliger. Samen met een vriendin creëerden wij een gezellige ruimte, waar we wekelijks een creatieve middag organiseerde. Voor jong en oud. Met als doel om de mensen even een klein momentje van gezelligheid en afleiding te geven én ze iets leuks te laten maken voor hun kamer. In de hoop dat hun nieuwe, voorlopige 'huis' wat meer als een thuis voor ze zou gaan voelen. Zo maakten we samen o.a. mooie muurversieringen, toilettasjes, bloemenvaasjes, servetten, sfeerlichtjes en nog veel meer.... Alles om zelf naar eigen wens te maken en gratis mee te nemen. Van voornamelijk (rest)materialen die gedoneerd waren door vele gulle gevers uit de omgeving.

Soms liep niet alles geheel zoals verwacht; het cultuur- en taalverschil maakte het uitleggen van een nieuw 'knutselproject' zo nu en dan best wel wat lastig. Maar vrijwel altijd werden de projecten snel opgepikt en werden er de mooiste objecten gemaakt. En borduren was altijd een succes! Dat bracht mij op het volgende idee: een jute zakje; gevuld met wat houtsnippers en etherische olie. Versierd met wat leuke borduur steekjes wordt het een schattig geurzakje.

Of het een onbekend attribuut was of gewoon niet gewenst; ik weet het niet. Maar helaas leek hier niet echt veel interesse voor te zijn. Onder het mom van volgende keer beter, legden we de jute stof en het borduurgaren aan het eind van de middag dan ook weer netjes terug in de kast. "Dat komt vast wel weer te pas voor een ander project". Maar wat te doen met de (door mij gekochte) zak met houtsnippers? Gelukkig bleek daar na een tijdje ook een mooie oplossing voor te zijn.

Na een leuk en bijzonder, maar ook intensief jaar heb ik (vanwege wat persoonlijke omstandigheden) besloten om even een stapje terug te doen. Gelukkig zet mijn vriendin zet de knutselmiddagen nog met veel enthousiasme en betrokkenheid voort. Met de hulp van meerdere, lieve vrijwilligers zal zij ongetwijfeld nog voor heel veel gezellige knutselmiddagen zorgen. Fijn! Ikzelf doe het eventjes wat rustiger aan, maar het bloed kruipt natuurlijk waar het niet gaan kan ;-). Weliswaar een tandje lager, maar wederom vrijwillig, zet ik me op dit moment in voor een ander goed doel; haken en breien voor de mensen in Moldavië. Elke maandagmiddag sluit ik me aan bij een groepje fantastische dames. Om samen gezellig twee uurtjes te haken/breien aan warme dekens. Maar ook mutsen, sjaals en tochtstrippen worden hier met veel aandacht en liefde gemaakt. Wederom van gedoneerd materiaal, wat met veel dankbaarheid en respect verwerkt wordt tot vele nuttige en mooie resultaten. En laat nu die zak met houtsnippers nu zomaar ook opeens heel erg goed van pas komen!

Van wat overgebleven stof naaide ik een aantal slurven. Deze vulde ik met de houtsnippers en nam dit alles mee naar de maandag-middag-brei-club. Daar gingen ze in de mouw van een gedoneerde, niet afgemaakte trui en werd er een fantastische leuke tocht(vis)strip van gemaakt. Helemaal van restmateriaal. Geweldig!

Van de zak in de slurf...

Zo gemaakt en super effectief!

Nu nog iets moois van maken...

TADA.... een geweldige tocht(vis)strip!

Nu de snippers een goede functie hadden gevonden, bleef alleen nog de plastic verpakking over. Maar daar had ik ook al snel een goede invulling voor. Op basis van het tas-van-een-rijstzak-patroon, naaide ik er een vrolijke tas van. Deze vulde ik met een aantal restbolletjes garen die ik nog had liggen en bracht 'm naar drie hele lieve en creatieve meisjes. Kunnen zij ook weer mooie dingen maken!

Van verpakkingsmateriaal naar superschattige tas ;-)

En zo heeft iets, waarvan ik in eerste instantie niet wist wat ik er mee aanmoest, toch weer een aantal goede bestemmingen gekregen! En is al het 'afval' verwerkt tot nuttige en gewenste objecten. Vanmiddag ga ik weer naar de breiclub. En neem ik mijn 'proeflap' garen en (repen) oude spijkerbroeken mee. Het kan nog van alles worden; een sprei, vloerkleed of tas. Maar hoe dan ook; we zorgen er samen voor dat het allemaal weer op een nieuwe en goede plek terecht komt.

Stokjes haken en repen van een kapotte spijkerbroek erdoor weven...

En de restjes worden vulling...

Vind je het leuk om op de hoogte te blijven?

Ik ben te volgen op Facebook: 

facebook.com/doemijmaaruiensoep

Netjes, buideltje en etuis

Omdat ik zelf zo enthousiast ben over mijn (fruit/groente) netjes, besloot ik destijds om het gratis haakpatroon online te zetten, maar ook om ze (voor iedereen die niet wil of kan haken) tegen een klein prijsje te gaan verkopen. Om zo nog meer mensen op weg te helpen naar minder (plastic) afval. Inmiddels heb ik er al heel wat verkocht en beleef ik er nog altijd veel plezier aan om ze te maken. Elke nieuwe bestelling geeft aan dat er wéér iemand is, die bewuster met afval wil omgaan en zich wil inzetten om verpakkingsvrij(er) boodschappen te gaan doen! Dat maakt mij iedere keer weer blij :-).

Het gehaakte (fruit/groente)netje is licht, sterk en keer op keer te gebruiken. Door de grote 'netgaten' zijn ze ideaal voor grote producten (zoals appels, mandarijnen, aardappelen, tomaten...), maar alle kleine, losse goederen (zoals bijv sperziebonen; koffie(bonen), rijst, muesli etc etc) vallen hier vanzelfsprekend doorheen. Zelf heb ik dan ook altijd (naast de netjes), een aantal trekkoordzakjes bij me als ik boodschappen ga doen. Alles keurig en overzichtelijk opgeborgen in een klein etuitje (volledig gemaakt van restmateriaal) in mijn boodschappentas, zodat ik altijd goed voorbereid mijn boodschappenrondje kan maken.

Nu heb ik ook van de trekkoordzakjes een gratis DIY online gezet. Maar omdat ze echt heel erg leuk zijn om te maken én ik nog behoorlijk wat (gekregen en tweedehands gekochte) stofjes in de kast hebt liggen, denk ik er nu over na om deze ook te koop aan te gaan bieden. Deze (zoals ik ze noem) boodschappenbuideltjes kan ik in twee verschillende maten maken en bieden de gelegenheid om kleine, losse producten prima in te verpakken en te vervoeren. Eenmaal thuis leeg ik de buideltjes in (weck)potten, zodat alles lekker lang vers blijft. Samen met de netjes vormen de boodschappenbuideltjes een vrolijk 'Zero Waste boodschappensetje'. Om het helemaal compleet te maken, maak ik dan ook zo'n handig etuitje om alle netjes en buideltjes in te bewaren/mee te nemen.

Hieronder toon ik een aantal voorbeelden en de prijzen. Let wel dat ik werk met restmateriaal (zo maak ik de buideltjes van o.a. oude vitrage, vintage kussenslopen en en de etuis van lege rijstzakken, tweedehands ritsen en restjes stof). Alle buideltjes en etuis zullen er uiteindelijk anders, maar dus ook uniek uitzien! Daarnaast maak ik de netjes, buideltjes en etuis in mijn vrije tijd. Leuk als je geïnteresseerd bent, maar goed om rekening te houden met een wat langere levertijd ;-).

Gehaakte (fruit/groente) netjes

2 euro per stuk / 3 voor 5 euro

(meer informatie over de netjes vind je hier)

Boodschappenbuidel - Klein (19 x 22 cm)

(van hergebruikt katoen)

3 euro per stuk / 3 voor 7,50 euro

Boodschappenbuidel - Groot (26 x 22 cm)

(van hergebruikt vitrage)

 4 euro per stuk / 3 voor 10 euro

Zero Waste boodschappensetje

(van katoen garen en hergebruikt katoen)

 2 gehaakte (fruit/groente) netjes in kleur naar eigen keuze

1 boodschappenbuidel - Klein (19 x 22 cm)

6,50 euro

Zero Waste boodschappensetje

 2 gehaakte (fruit/groente) netjes in kleur naar eigen keuze

1 boodschappenbuidel - Klein (19 x 22 cm) 

1 bewaar/meeneem etui

10 euro

Bewaar/meeneem etui los

4 euro per stuk 

Mocht je eventueel geïnteresseerd zijn,
dan hoor ik dat graag via:
doemijmaaruiensoep@gmail.com

Maar zelf maken kan natuurlijk ook!
Kijk dan eens hier:
http://doemijmaaruiensoep.blogspot.nl/2015/09/aanpassing-gratis-haakpatroon.html
en/of http://doemijmaaruiensoep.blogspot.nl/2014/06/diy-trekkoord-zakje.html

Fijne dag en houd het netjes ;-)!
Oukje

Vervuilend vuurwerk

Aanvankelijk dacht ik dat iemand zijn/haar Cherry tomaatjes, onderweg van de winkel naar huis, was verloren. Totdat ik ze steeds vaker op straat zag liggen en ontdekte dat het hier niet om onschuldig, per ongeluk verloren, organisch afval blijkt te gaan. Nee, die al die rode, plastic (!) halve bolletjes zijn restanten van vuurwerk.

Ik heb het hier over de zogenaamde Crackling balls (oftewel Knetterballen). Bolletjes die je, d.m.v. een lontje en wat kruit, laat ontploffen. Zowel online als in de supermarkt te koop. Zo koop je bij de Aldi een doosje met 25 stuks voor slechts 3,99 euro. Wil je liever groene of zwarte bolletjes. Ook geen probleem, het internet staat er vol mee....

Maar niet alleen de winkels of internet; ook op straat zijn de Knetterballen inmiddels in groten getale terug te vinden. Want eenmaal ontploft worden de bolletjes natuurlijk niet opgeruimd en zijn ze (door vorm en gewicht) een zeer gemakkelijke prooi voor de wind. Die ze vervolgens dus ook alle kanten opblaast.

Geschokt door de hoeveelheid ben ik ze afgelopen week gaan rapen. Een klein stukje Verspronckweg (±1 km) leverde al 93 halve bolletjes op. Halve bolletjes die in de stoeprand zijn terecht gekomen, zijn merendeel verpulverd door parkerende of wegrijdende auto's. Geef het één harde regenbui en er verdwijnt weer heel wat (micro)plastic in ons watersysteem :-(.

Nu ben ik nooit echt voorstander geweest van vuurwerk, maar deze Knetterballen vind ik echt Knetter belachelijk. Het nieuwe jaar begin ik dan ook met een opruimrondje in mijn omgeving en zal proberen zoveel mogelijk halve 'Cherry tomaatjes' op te ruimen. Een feestje is leuk, maar laten we het vooral (naast veilig en gezellig) netjes (achter)laten!!!

Ik wens iedereen een heel mooi, gezond en opgeruimd 2018!

Waar een wil is, is een weg... of een Plastic Shredder!

En daar is 'ie dan 'opeens'. De machine waar ik vorig jaar spontaan van besloot dat 'ie er gewoon MOEST komen. De machine die de mogelijkheid geeft om van plastic zwerfvuil weer een nieuwe grondstof te maken. De machine die ik met héél veel plezier samen met mijn vader heb gebouwd. De machine van Dave Hakkens/Precious Plastic (en nu ook stiekem een heel klein beetje van ons ;-)

De Plastic Shredder

Wat begon als een wild plan eind september 2016, veranderde langzaam (maar gestaag) 

in een krachtige, solide Plastic Shredder. Stap voor stap kreeg de machine steeds meer vorm.

De eerste stap was het verzamelen van alle onderdelen. Na het bestuderen
van de Precious Plastic instructiefilmpjes en blue prints ging ik op zoek naar een
juist adres, die de benodigde Shredder onderdelen kon lasersnijden uit RVS.

Ik kwam al snel terecht bij Staforsta in Haarlem (Waardepolder). Zij leverde
mij (naar volle tevredenheid) de essentiële, keurig laser gesneden RVS onderdelen. 

Voelde me de koning(in) te rijk, toen ik ze op mijn fietsje mee nam naar huis ;-).

Stap twee was het zoeken naar een juiste, geschikte elektromotor.
Dat luisterde nogal nauw. Want naast een hoop kracht, mocht de as niet te
snel draaien en was dus een elektromotor met reductie/vertraging vereist.

Na enig 'dump-diving' op verschillende schroothopen, verloor ik toch enigszins de hoop en
begon ik Markplaats af te struinen. Ook hier bleek het lastig te zijn om de juiste elektromotor
te vinden. Maar opgeven was geen optie en na een tijdje vond ik 'm dan ook. Ik kocht de elektro-
motor en mijn vader ging aan de slag met het bouwen van een stevig en verrijdbaar onderstel.

Met het onderstel klaar en de (meeste) benodigdheden in huis,
was het tijd om ons te richten op het in elkaar zetten van de machine.
Daarvoor hadden we nog wel een geschikte as nodig.

Ondanks dat ik gezegend ben met een super handige vader mét dito apparaten,
hadden we (om de as te maken) helaas niet de juiste machine. Het draaien van
de as hebben we dan ook moeten uitbesteden. Eenmaal klaar en in huis heb ik alle
RVS onderdelen grondig geschuurd en konden we de 'haken' op de as plaatsen.

Na een weekendje klussen met mijn vader ging ik weer naar huis en stortte hij zich op
de elektriciteit en het 'bakje' voor het Shred-gedeelte. Wat een verassing (toen ik een tijdje 

later weer kwam klussen) om te zien dat hij het zo prachtig in elkaar had gezet! Knap!

Nu restte ons alleen nog het maken van de Hopper (de bak boven het Shred-gedeelte).

Hiervoor bezochten we weer de schroothoop en struinden we naar geschikt materiaal om een 

Hopper van te kunnen maken. Met zo'n grote berg oud ijzer was dat snel gevonden ;-).

Met dank aan Tijo Recycling vertrokken we al snel met vier plaatjes staal.

Voor het eerst van mijn leven ging ik werken met een slijptol (hoe leuk!) en trans-
formeerde ik de rechthoekige platen tot geschikte zijpanelen voor de Hopper.

Na wat voorbereiding en passen & meten liet ik het lassen aan mijn vader over.
Niet alleen klaarde hij dit klusje ook weer perfect; hij gaf 'm gelijk een mooi likje verf.
En met een stevige Hopper geplaatst, was onze Plastic Shredder helemaal klaar!

Op dit moment staat de Plastic Shredder op een mooie plek en ga
ik me de aankomende tijd bezighouden met het finetunen en het testen.
 Ik kan niet wachten om al mijn (van straat) geraapte PET flesjes te
'shredderen' om er zo weer iets nieuws en moois van te kunnen maken.

 Heel veel dank!!!

Naast ongelooflijk trots, ben ik ook ontzettend blij en dankbaar voor
al het harde werk van mijn vader. Ik had werkelijk nooooooit in mijn eentje
deze Shredder kunnen bouwen! Bijzonder om samen aan zo'n mooi project
te werken! Ik heb er veel van geleerd en heb er ontzettend van genoten!
Dus heel veel dank, lieve Hans. Zonder jou was er geen Plastic Shredder.

Maar ook zonder het geweldige initiatief Precious Plastic was het
maken van de Shredder totaal onmogelijk. Dank ook aan Dave Hakkens
en zijn team voor hun bevlogen inspiratie en open source bestanden!

-----

Vind je het leuk om op de hoogte blijven?

 Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest!

Handig (bewaar)zakje

Morgen ga ik weer boodschappen doen op de Grote Markt in Haarlem. Nootjes, rozijnen, mozzarella, (biologische) groente en fruit, pesto, brood...  Zelfs (verse) pasta kan ik hier los en onverpakt kopen. In mijn eigen meegenomen 'verpakkingen' gaat alles prima mee naar huis. Ik doe het nu al jaren en het kost me (geheel geconditioneerd) geen enkele moeite meer om al mijn eigen verpakkingen mee te nemen. Ik weet inmiddels niet beter. En eerlijkheidshalve zou ik ook niet anders meer willen...

Dus als ik morgen naar de stad ga, ben ik weer goed voorbereid. Met in één tas de nodige bakjes en potjes en in de andere al mijn zelfgemaakte (fruit/groente)netjes en (trekkoord)zakjes. Omdat ik er inmiddels al best wat van heb, bewaar ik deze altijd in een klein (opberg)zakje. Ooit gemaakt voor losse voedingswaren, maar (gezien het formaat) in de praktijk beter geschikt voor mijn bonte verzameling zakjes en netjes ;-).

Kan (en wil) niet meer zonder!

Opgeruimd staat netjes ;-)

Na een lange periode trouwe dienst, besloot ik vanmorgen toch een 'upgrade' opbergzakje te maken. Geheel en alleen maar van gerecyclede/tweedehands materialen! Eentje die net wat groter is én met rits. Zodat ik niet meer zo hoef te proppen en het zakje (door de toevoeging van de rits) nóg gemakkelijker is in gebruik. En door het gebruik van rijstzakken restanten (overblijfsels van mijn workshops) is het zakje nu ook nog eens waterafstotend! Nu al zin om morgen naar de markt te gaan. Boodschappen doen wordt, naast praktischer, steeds leuker!

Fris en vrolijk.

Het past er allemaal weer in.

Lijkt het jou ook leuk om zo'n handig (bewaar)zakje te maken? 

Het (gratis, Engelstalige) patroon vind je hier. Op mijn Pinterest bord 'DIY-Tassen' 

vind je nog veel meer leuke patronen voor kleine én grote tassen.

Vind je het leuk om op de hoogte blijven 

van mijn volgende tips, actie's, patronen,  ideetjes 

en/of recepten om (plastic) afval te besparen? 

 Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest!

Super tip: de ijhallen in Amsterdam!

Vanmorgen ging ik met mijn jongste dochter naar Amsterdam. Om op zoek te gaan naar een geschikt jurkje voor haar aankomende Kerst Gala op school. Nu ze nog maar net op de middelbare zit is het van groot belang dat we PRECIES het juiste jurkje uitkiezen ;-). Dus daar gingen we dan, met de trein naar Amsterdam CS, om vervolgens met het pontje naar Noord verder te reizen. Want daar vind je (één weekend per maand) de allergrootste rommelmarkt van Europa; de ijhallen!

Met maar liefst 500 kraampjes (!) vol met goedkope, tweedehands spulletjes, kleding, snuisterijen en hebbedingetjes wist ik bijna zeker dat we daar wel zouden slagen. En jawel, hoor. Bij het eerste kraampje was het meteen al raak. Het prachtige, sjieke jurkje leek gewoon op ons te liggen wachten. Goedgekeurd door mijn dochter en door mij (het jurkje koste maar 2 euro!) verdween 'ie al snel in onze tas. Nu de andere 499 kraampjes nog ;-).

Maar om alle andere kraampjes af te gaan is ons niet gelukt. Er is werkelijk zoveel te zien en te struinen, dat we na één hal toch wel een beetje moe begonnen te worden. Bovendien was de buit al binnen en waren we ook al helemaal blij en tevreden met onze andere, gevonden 'schatten'!

Blij en voldaan (wat is het toch fijn om spullen/kleding weer een nieuw leven te geven!) vertrokken we weer naar huis. Om jullie een (hele) kleine indicatie te geven van wat je zoal allemaal bij de ijhallen kunt kopen (en voor welke prijs), laat ik hierbij graag onze nieuwste aanwinsten zien. Voorlopig zijn wij weer even OK, maar over een tijdje ga ik heel graag weer eens die kant op ;-).

Het meest rechter jurkje is voor mijn jongste dochter.

De twee andere kocht ik voor mijn oudste. Eventueel voor háár Kerstgala.

Voor 2 euro per stuk durfde ik het risico wel te nemen ;-).

Naast de jurkjes kocht ik ook een spijkerbroek, 

lekker vest, een shirt en wat T-shirtjes voor mijn dochters.

De hele stapel bij elkaar kostte 14 euro.

Zelf kon ik dit prachtige (wollen!) kleed niet weerstaan.

Voor maar 5 euro ligt 'ie nu op onze bank te pronken!

Als een ekster viel mijn jongste dochter voor deze uil ketting.

Voor slechts 0,50 cent mocht ze 'm van me kopen. Leuk voor bij haar jurk ;-).

Beide van wol: een warme poncho (2 euro) 

en een schattig, rood truitje (14 euro). 

Ondanks dat ik eigenlijk toch echt wel voldoende 

netjes en tasjes heb, kon ik deze écht niet laten liggen.

Prijs: 2 euro.


 Nogmaals; de ijhallen zijn écht een aanrader!
Meer informatie en openingstijden vind je op hun site: ijhallen.nl

Vind je het leuk om op de hoogte blijven van mijn volgende tips, actie's, patronen,  ideetjes 

en/of recepten om (plastic) afval te besparen? Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest!

DIY: Verpakkingsvrije (Sint Maarten) traktatie

Aanstaande vrijdag is het weer Sint Maarten en staat het jaarlijkse 'snoepfestijn' dus al weer bijna voor de deur. Letterlijk en figuurlijk ;-). Ondanks dat de minion bananen vorig jaar erg in de smaak vielen, wilde ik dit jaar toch iets anders aan de kinderen geven. Maar dan natuurlijk wel weer iets wat niet verpakt, maar wel leuk én gezond is. Na allerlei wilde plannen heb ik besloten om het dit jaar toch weer bij fruit te houden. Geen mandarijnen, want die geeft mijn buurman al. En ook iets wat je van te voren snel en simpel kan voorbereiden en (op de dag zelf) in een handomdraai klaar kan zetten. Persoonlijk word ik erg blij van mijn traktatie. Nu maar hopen dat alle kinderen dat ook worden!

  Koop een aantal stevige conference peren (helemaal onderaan lees je waarom).
Uiteraard in een zelf meegenomen (katoenen) zakje of zelfgemaakt netje.

 Neem een aantal oude tijdschriften en zoek naar pagina's met leuke gekleurde 

afbeeldingen en/of motiefjes. Gevonden? Knip daar dan (vijfbladerige) bloemetjes uit.

 Neem één van de bloemetjes en vouw deze lichtjes dubbel.

Zorg ervoor dat je geen scherpe vouw krijgt!

Maak een héél klein knipje in het midden van de bloem.

Haal (vanaf de onderkant) het stokje van de peer door deze kleine opening.

Klaar!

Maak er zoveel als je wilt. 

Alle peren die overblijven eet je gewoon lekker zelf op ;-).

 

Nog even dit:

Koop STEVIGE Conference peren. 

Stevig, omdat het anders perenmoes wordt in de snoeptasjes en Conference peren, omdat
die zo'n mooi lang steeltje hebben ;-). Nog niet helemaal rijp? Dan hebben de kinderen thuis
nog iets lekkers achter de hand. Waarschijnlijk gaan de snoepjes toch het eerste op ;-).

Hoe dikker het papier; hoe beter het bloemetje blijft zitten.

Knip daarom bij voorkeur uit de cover van het (oude) tijdschrift.
Maar knip ook gerust uit de andere 'binnen'pagina's. Door het dunnere papier
zitten deze (t.o.v. de 'Cover bloemetjes') misschien iets minder stevig vast,
maar als je het 'gaatje' in het midden klein houdt, dan moet het goed komen.

Het gaat (ook) om de sfeer.

Zoals gezegd zitten de papieren bloemetjes dus niet echt super stevig vast.
En waarschijnlijk zullen ze er in de snoep-tasjes ook niet echt mooier op worden.
 Persoonlijk vind ik dat niet zo heel erg. Spannend lopen in het donker, zingend met een
mooi zelfgemaakt lichtje en dan gaat opeens de deur open en zien ze heel 'tuintje'
peer-bloemen. Dat is toch ook al magisch? Daarnaast hebben ze natuurlijk ook altijd
nog de lekkere peer. Snoep krijgen ze al genoeg. Liever lekker en gezond!

 Blijf staan!

Door de ronde onderkant is het lastig om een peer rechtop te laten staan. Informeer eens bij

een winkel/poelier/kaasboer in de buurt of je een groot, vierkant eierhouderblad mag

hebben/lenen.Vaak hebben ze hele stapels en kunnen ze er vast wel eentje missen. Geen juiste 

winkel in de buurt? Misschien heb je zelf nog wel wat lege eierdoosjes in de kast liggen...

Heel veel plezier!

Vind je het leuk om op de hoogte blijven van mijn volgende actie's, tips,

patronen, ideetjes en/of recepten? Ik ben te volgen via Facebook en/of Pinterest!